2003 yapımı Oldboy, bir intikam filmi. Bir yere kapatıldığınızı ve 15 yıl boyunca hapis tutulduğunuzu düşünün  ayrıca neden orada tutulduğunuzu bile bilmiyorsunuz. Salıverildikten sonra yaşadıklarınız ise o 15 senenin yanında solda sıfır kalıyor.

Güney Kore sineması çok para harcamadan hikayeyle destekli oyunculuklar dahilinde mükemmel yapımlar ortaya koyuyor. Yönetmen Chan-wook Park’ın en ürkütücü ve sarsıcı filmi diyebilirim Oldboy için.

Sıradan bir insan olan Oh Dae Su (Min-sik Choi) ortada hiçbir sebep yokken bir hücreye mahkum edilir, hem de 15 yıl boyunca. Dünyayla tek bağlantısı ise hücresindeki küçük bir televizyondur. Bir gün haberlerde karısının öldürüldüğünü duyar ve bu olayla bağlantısı olduğu düşünüldüğü için kapatıldığını anlar. Hapis kaldığı süre boyunca oradan çıktığında kendisine bunu yapanlardan intikam alacağına dair kendine yemin eder. 15 yıl sonunda Dae Su para dolu bir cüzdan ve bir telefonla serbest bırakılır. Serbest kaldıktan sonra gittiği bir Japon lokantasında bayılır ve lokantanın aşçısı Mido’nun evinde gözlerini açar. Yaşadıklarını Mido’ya anlattığında Mido kendisine yardım etmeye karar verir ve kendini mahkum eden  Lee Woo Jin’i bulur. Bir iddiaya girerler; beş gün içinde hapsedilmesinin gerçek nedenini bulursa Lee Woo Jin intihar edecektir  bulamazsa, kendisine yardım eden Mido’yu öldürecektir. Buradan sonra olayların seyrindeki dehşet insanın kanını donduruyor.

Filmin bu denli etkileyici olmasının bir sebebi de sanırım bütün olaylar içerisinde yer alan ensest bir ilişkidir. Ensest kelimesi bile normal insanlar için rahatsız edici olurken, bunu bir kurgunun içerisinde seyretmek insanın sınırlarını zorluyor.

Yok artık bu kadar da olmaz dedirten bir planlama var filmde. Midenize bir yumruk gibi inen bu film intikam kavramını bir kez daha gözden geçirtiyor bizlere.

2004 Güney Kore Büyük Çan Ödülleri’nde en iyi yönetmen başta olmak üzere birçok dalda ödül alan film, aynı zamanda 2004 Cannes Film Festivali’nde Jüri Büyük Ödülü’nün de sahibi oldu.

Senaryosunu Florian Henckel von Donnersmarck‘ın yazdığı ve yönettiği filmin baş rollerini Martina Gedeck, Ulrich Mühe ve Sebastian Koch paylaşmıştır. “Başkalarının Hayatı” yönetmenin kendi başına çektiği ilk uzun metrajlı film olup 2006 yılında dramatik bir dönem filmi olarak vizyona girmiştir ve “en iyi yabancı film” dalında Oscar’a aday gösterilip ödülü kapmıştır. Yine aynı dalda BAFTA, Bodil ve César ödüllerini kazanmıştır.

“Başkalarının Hayatı”, 80′li yıllarda Berlin duvarının yıkılması öncesinde yaşanan trajik dönemi anlatıyor. 1984 yılının Doğu Almanya’sında geçen filmde, ülkenin güçlü polis örgütü Stasi’nin yetenekli istihbarat ajanı Yüzbaşı Gerd Wiesler’in rejim karşıtı olabilecekleri düşünülen bir sanatçı çifti gizlice dinleyip takip ederken yavaş yavaş yaptığı işten pişmanlık duyması anlatılmaktadır. Ancak film öncelik olarak politik mesaj verme kaygısı içermiyor.

Olaylar Doğu Almanya’da 1984 yılında başlar ve Berlin Duvarı’nın yıkılmasından iki yıl sonra yani 1991 yılında biter. Ülkede Stasi adında çok güçlü bir istihbarat ağı kurulmuştur ve yüzbinlerce istihbarat elemanı çalıştırmaktadır. Bunlardan biri de oyun yazarı Georg Dreyman’ı (Sebastian Koch) dinlemeye alan Yüzbaşı Gerd Wiesler’dir. Emri veren bakanın tek emeli sanatçı çiftin rejim karşıtı olduğunu ortaya çıkarmak değil aynı zamanda Dreyman’ın birlikte yaşadığı sevgilisi Christa-Maria Sieland’da (Martina Gedeck) gözü olmasıdır. Weisler ekibiyle birlikte 24 saat hayatlarının içinde olmak için yazarın evine dinleme cihazları yerleştirerek binanın çatı katına da tam teşekküllü bir dinleme istasyonu kurarlar. Yazarın her konuşmasını kaydeder, her alışkanlığını not etmeye başlarlar. Başlarda rejime sadık olan Dreyman kız arkadaşına şantaj yapılarak Bakan Hempf’le cinsel ilişkiye zorlanması ve sahne yönetmeni arkadaşının intihara sürüklenmesi üzerine Batı Almanya’da çıkan Der Spiegel dergisine isimsiz bir yazı yazar. Bu yazı şüpheleri iyice Dreyman’ın üzerine çeker. Ancak Yüzbaşı Wiesler çiftin hayatına fazlasıyla dahil olmuştur, ve empati kurmaya başlamıştır. Evde olmadıkları zamanlar daireye inip onların okudukları kitapları alıp okumaya başlar. Artık Yüzbaşı onları ihbar etme kaygısını geçmiş onlara yardım etmeye başlamıştır.

Filmde kullanılan elektronik dinleme ve kayıt cihazları gerçekten Stasi istihbarat teşkilatı tarafından o tarihlerde kullanılmış cihazlarmış ve çekimler için özel olarak müzelerden ve özel koleksiyonculardan temin edilmişler.

Tam anlamıyla başarılı bir dönem filmi. İzlerken yalnızca dönemin politik yapısını anlamakla kalmıyor bu yapının altında ezilen hayatlara da şahit oluyorsunuz.