Üzgün mü üzgünüm.Haksızım yine.Ama gerçekten haksız ve hatalıyım.Gece şimdi.Yağmur var.Güzel olmasını beklediğim bir geceydi ve yağmurla da bitmesi muhtemeldi zaten ve bitti.Tek fark güzel değildi.Umutluydum biraz aslında.Tabi ki başka şeylerden umutluydum yoksa eskiye yönelik değildi umudum.Ama şarkıda da diyor ya.Benim hala umudum var.
Akşam, henüz umudumun bitmediği zaman. Bir şeyler yazılmıştı ve altına imza atılmıştı besbelli ve kendini de hemen belli etti ilk nefesin tıkanışıyla. Artık alıştım zaten nefesin ilk tıkanışına, sonra kalbin çarpıntısına ve göz kararmasına.
Yağmurlu bir geceydi ve yağmuru öngörülen. Şarkı dolu, gözyaşı dolu. Sıtmalı gibi birden titrerken etraftakiler üşüdüm sansa da üşümediğimin farkındaydım. Islaktım ve yanaklarımda süzülen yağmur damlalarına gözyaşım da karışmıştı. Farkında değildi kimse neyse ki. Ve fark etsinler de istemiyordum zaten. Ve zaten bıkmıştım insanları üzmekten, onları endişelendirmekten. Her şeyi tam da düzelttim demişken, düzelttim demeyeyim de hadi yoluna soktum biraz olsun demişken o iyi sandığım ne varsa mahvetmekten bıktım artık ve yazarken bile allak bullak olan yüzümün aynaya yansıyan şeklini görmek daha fazla acı vermeye başladı.
Kelimelerin yetmediği, bir bakışın, bir duruşun daha iyi anlattığı bir ruhun vücut bulmuş haliydim bu gece.Gece yağmurluydu ve saklıyordu gözümden akanları.Yazmam gereken ne varsa tüm kelimeleri bir çırpıda dökerken,kağıdın üstüne dökülenleri toplamaya gücüm kalmamıştı.
Hüzün çöktüğü zaman ne yaşarsa yaşasın insan, hep bir an durur ve hüznün nedenini düşünür. Aslında bellidir de kendine itiraf edemezsin. Hüznün nedeni sensindir. Üzdüğün insanlar, sıktığın insanlar, paramparça ettiğin hayatlar, titreyen ellerin, ağlayan gözlerin, kıskandığın sevgidir seni üzen.
Bugün elimde kalem,ne için geçtiysem kağıdın başına başaramadım yazmayı.İstenilen bir konu,bir fikir vardı ortada fakat yazılması gereken kelimelerin bir kaçını bile dökemedim kağıda.
Hava yağmurlu.Henüz dinmediği gibi hızlanmaya da devam ediyor.Bugün hem dua ettim hem de lanet ettim yağmura.Ufak bir hediyemi bile çok görüp kendi oluşturduğu denizin içinde batırdığı için.Dua ettim çünkü kimse bilmedi bir şeylere hüzünlendiğimi.
Çok güzel bitti bu gecem.Teşekkürler yağmur.Şu anda aradığım bir günah keçisi vardı.Bu gece de o sen oldun.
Yağmur Gecesi
Yazar:Blog Dergisi | Kategori:Genel
Üzgün mü üzgünüm.Haksızım yine.Ama gerçekten haksız ve hatalıyım.Gece şimdi.Yağmur var.Güzel olmasını beklediğim bir geceydi ve yağmurla da bitmesi muhtemeldi zaten ve bitti.Tek fark güzel değildi.Umutluydum biraz aslında.Tabi ki başka şeylerden umutluydum yoksa eskiye yönelik değildi umudum.Ama şarkıda da diyor ya.Benim hala umudum var.
Akşam, henüz umudumun bitmediği zaman. Bir şeyler yazılmıştı ve altına imza atılmıştı besbelli ve kendini de hemen belli etti ilk nefesin tıkanışıyla. Artık alıştım zaten nefesin ilk tıkanışına, sonra kalbin çarpıntısına ve göz kararmasına.
Yağmurlu bir geceydi ve yağmuru öngörülen. Şarkı dolu, gözyaşı dolu. Sıtmalı gibi birden titrerken etraftakiler üşüdüm sansa da üşümediğimin farkındaydım. Islaktım ve yanaklarımda süzülen yağmur damlalarına gözyaşım da karışmıştı. Farkında değildi kimse neyse ki. Ve fark etsinler de istemiyordum zaten. Ve zaten bıkmıştım insanları üzmekten, onları endişelendirmekten. Her şeyi tam da düzelttim demişken, düzelttim demeyeyim de hadi yoluna soktum biraz olsun demişken o iyi sandığım ne varsa mahvetmekten bıktım artık ve yazarken bile allak bullak olan yüzümün aynaya yansıyan şeklini görmek daha fazla acı vermeye başladı.
Kelimelerin yetmediği, bir bakışın, bir duruşun daha iyi anlattığı bir ruhun vücut bulmuş haliydim bu gece.Gece yağmurluydu ve saklıyordu gözümden akanları.Yazmam gereken ne varsa tüm kelimeleri bir çırpıda dökerken,kağıdın üstüne dökülenleri toplamaya gücüm kalmamıştı.
Hüzün çöktüğü zaman ne yaşarsa yaşasın insan, hep bir an durur ve hüznün nedenini düşünür. Aslında bellidir de kendine itiraf edemezsin. Hüznün nedeni sensindir. Üzdüğün insanlar, sıktığın insanlar, paramparça ettiğin hayatlar, titreyen ellerin, ağlayan gözlerin, kıskandığın sevgidir seni üzen.
Bugün elimde kalem,ne için geçtiysem kağıdın başına başaramadım yazmayı.İstenilen bir konu,bir fikir vardı ortada fakat yazılması gereken kelimelerin bir kaçını bile dökemedim kağıda.
Hava yağmurlu.Henüz dinmediği gibi hızlanmaya da devam ediyor.Bugün hem dua ettim hem de lanet ettim yağmura.Ufak bir hediyemi bile çok görüp kendi oluşturduğu denizin içinde batırdığı için.Dua ettim çünkü kimse bilmedi bir şeylere hüzünlendiğimi.
Çok güzel bitti bu gecem.Teşekkürler yağmur.Şu anda aradığım bir günah keçisi vardı.Bu gece de o sen oldun.
Halil BAŞTUĞ
http://halilbastug.blogspot.com/